| (รับ) นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต, | ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น; |
| อะระหะโต | ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส |
| สัมมาสัมพุทธัสสะ | ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง |
| นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต, | ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น; |
| อะระหะโต | ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส |
| สัมมาสัมพุทธัสสะ | ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง |
| นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต, | ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น; |
| อะระหะโต | ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส |
| สัมมาสัมพุทธัสสะ | ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง. |
| (รับ) โย โส ตะถาคะโต | พระตถาคตเจ้านั้น พระองค์ใด; |
| อะระหัง | เป็นผู้ไกลจากกิเลส |
| สัมมาสัมพุทโธ | เป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เอง |
| วิชชาจะระณะสัมปันโน | เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ |
| สุคะโต | เป็นผู้ไปแล้วด้วยดี |
| โลกะวิทู | เป็นผู้รู้โลกอย่างแจ่มแจ้ง |
| อะนุตตะโร ปุริสะทัมมะสาระถิ | เป็นผู้สามารถฝึกบุรุษที่สมควรฝึกได้ อย่างไม่มีใครยิ่งกว่า |
| สัตถา เทวะมะนุสสานัง | เป็นครูผู้สอน ของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย |
| พุทโธ | เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานด้วยธรร |
| ภะคะวา | เป็นผู้มีความจำเริญจำแนกธรรมสั่งสอนสัตว์ |
| โย ธัมมัง เทเสสิ, | พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ใด ทรงแสดงธรรมแล้ว; |
| อาทิกัล๎ยาณัง | ไพเราะในเบื้องต้น |
| มัชเฌกัล๎ยาณัง | ไพเราะในท่ามกลาง |
| ปะริโยสานะกัล๎ยาณัง | ไพเราะในที่สุด |
| สันทิฏฐิโก | เป็นธรรมที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติพึงเห็นได้ด้วยตนเอง |
| อะกาลิโก | เป็นธรรมที่ปฏิบัติได้และให้ผลได้ไม่จำกัดกาล |
| เอหิปัสสิโก | เป็นธรรมที่ควรกล่าวกะผู้อื่นว่า ท่านจงมาดูเถิด |
| โอปะนะยิโก | เป็นธรรมที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัว |
| ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ | เป็นธรรมที่ผู้รู้ก็รู้ได้เฉพาะตน |
| ตะมะหัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ | ข้าพเจ้าบูชาอย่างยิ่ง เฉพาะพระธรรมนั้น |
| ตะมะหัง ธัมมัง สิระสา นะมามิ | ข้าพเจ้านอบน้อมพระธรรมนั้น ด้วยเศียรเกล้า. |
| ยะทิทัง | ได้แก่บุคคลเหล่านี้คือ |
| จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐะ ปุริสะปุคคะลา | คู่แห่งบุรุษ ๔ คู่, นับเรียงตัวบุรุษได้ ๘ บุรุษ |
| เอสะ ภะคะวะโต สาวะกะสังโฆ | นั่นแหละสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า |
| อาหุเนยโย | เป็นสงฆ์ควรแก่สักการะที่เขานำมาบูชา |
| ปาหุเนยโย | เป็นสงฆ์ควรแก่สักการะที่เขาจัดไว้ต้อนรับ |
| ทักขิเณยโย | เป็นผู้ควรรับทักษิณาทาน |
| อัญชะลิกะระณีโย | เป็นผู้ที่บุคคลทั่วไปควรทำอัญชลี |
| อะนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสะ | เป็นเนื้อนาบุญของโลก, ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า |
| ตะมะหัง สังฆัง อะภิปูชะยามิ | ข้าพเจ้าบูชาอย่างยิ่ง เฉพาะพระสงฆ์หมู่นั้น |
| ตะมะหัง สังฆัง สิระสา นะมามิ | ข้าพเจ้านอบน้อมพระสงฆ์หมู่นั้น ด้วยเศียรเกล้า. |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น